słownik automatyzacji

Agentic workflow

Agentic workflow to automatyzacja, w której model językowy (LLM) działa jako orkiestrator: na podstawie kontekstu i dostępnych narzędzi samodzielnie decyduje, które kroki wykonać, w jakiej kolejności i kiedy zakończyć pracę. W odróżnieniu od klasycznego workflow, ścieżka wykonania nie jest z góry ustalona.

W klasycznym workflow programista definiuje każdą gałąź: "jeśli typ dokumentu to faktura, idź tu; jeśli zamówienie, idź tam". W agentic workflow agent dostaje zestaw narzędzi (API, baza danych, wyszukiwarka, kalkulator) i cel, a następnie sam planuje, jakich narzędzi użyć. To radykalnie zwiększa elastyczność kosztem przewidywalności.

Kluczowy komponent to tool calling, czyli możliwość wywołania przez LLM zdefiniowanych funkcji z ustrukturyzowanymi argumentami. Agent widzi wynik każdego wywołania i na tej podstawie decyduje o następnym kroku. Pętla trwa, dopóki agent nie stwierdzi, że ma wystarczające informacje do odpowiedzi lub akcji.

Agentic workflow nie nadaje się wszędzie. Jeśli proces jest dobrze ustrukturyzowany i deterministyczny, klasyczny workflow jest lepszym wyborem: szybszy, tańszy, łatwiejszy w debugowaniu. Agent sprawdza się tam, gdzie dane wejściowe są różnorodne i nie da się przewidzieć wszystkich ścieżek z góry.

W praktyce

Chatbot marki Workin'Flows działa jako agentic workflow na n8n z modelem Gemini Flash. Agent ma dostęp do narzędzia RAG (przeszukuje corpus Vertex AI), narzędzia do pobierania informacji o usługach i formularza kontaktowego. Gdy użytkownik pyta "ile kosztuje wdrożenie n8n", agent wywołuje RAG, pobiera kontekst o cenach i pakietach, a następnie formułuje odpowiedź. Gdy pyta o niestandardowe integracje, agent może wywołać kilka narzędzi zanim zdecyduje, że potrzeba rozmowy z Adim.

Granica kontroli jest ważna. Ten agent ma ograniczone narzędzia i krótką pamięć konwersacji. To nie jest autonomiczny agent uruchamiający kod produkcyjny. Taki zakres autonomii wymaga osobnego projektu z testami i nadzorem.

Powiązane

← Wróć do słownika