słownik automatyzacji

Self-hosted

Self-hosted to model wdrożenia oprogramowania, w którym aplikacja działa na infrastrukturze kontrolowanej przez jej użytkownika zamiast w chmurze dostawcy SaaS. Dane pozostają w obrębie własnych serwerów, a użytkownik ma pełną kontrolę nad konfiguracją, aktualizacjami i kosztami.

Różnica między self-hosted a SaaS to przede wszystkim kwestia kontroli i odpowiedzialności. W SaaS płacisz za wygodę: dostawca zarządza infrastrukturą, aktualizacjami i backupami, ale Twoje dane żyją na jego serwerach, limity są narzucone z góry, a cena rośnie wraz z wolumenem. Self-hosted odwraca ten układ: płacisz za infrastrukturę (zazwyczaj dużo mniej), zarządzasz sam, ale masz pełną elastyczność i prywatność danych.

Self-hosted nie znaczy "na własnym fizycznym serwerze". W praktyce to zazwyczaj VM w chmurze (GCP, AWS, Hetzner) z oprogramowaniem zainstalowanym przez Docker. Różnica w stosunku do SaaS jest konceptualna: kontrolujesz serwer, nie tylko aplikację.

Self-hosted jest jedynym sensownym wyborem gdy Twoje dane są wrażliwe i nie mogą opuszczać określonej infrastruktury, gdy wolumen operacji sprawi, że opłaty SaaS per-task byłyby absurdalne, albo gdy potrzebujesz customizacji niemożliwej w standardowym SaaS.

W praktyce

n8n w wersji self-hosted na GCP VM to standardowy punkt wyjścia przy wdrożeniach dla klientów Workin'Flows. Stack: Docker Compose z kontenerami n8n, Redis (BullMQ) i PgBouncer, Caddy jako reverse proxy z automatycznym TLS, Cloud SQL Postgres jako baza. Koszt infrastruktury dla małego wolumenu (kilkadziesiąt workflowów, kilka tysięcy egzekucji dziennie) to kilkadziesiąt złotych miesięcznie zamiast setek lub tysięcy w n8n Cloud. Backup bazy do Cloud Storage, monitoring przez Cloud Monitoring. To nie jest skomplikowane, ale wymaga wiedzy jak to złożyć i utrzymać.

Powiązane

← Wróć do słownika